در این خاک زر خیز ایران زمین
نبودند جز مردمی پاک دین

همه دینشان مردی و راد بود
کزان کشور آزاد و آباد بود

بزرگی به مردی و فرهنگ بود
گدائی در این بوم و بر ننگ بود

از آن روز دشمن به ما چیره گشت
که ما را روان و خرد تیره گشت

از آن روز این خانه ویرانه شد
که نان آورش مرد بیگانه شد

بسوزد در آتش گرت جان و تن
به از بندگی کردن و زیستن

اگر مایه زندگانی بندگیست
دو سد بار مردن به از زندگیست